Glaskunst
Monique is eigenaresse van Glassic en ontwerpt, geinspireerd door wat er in de samenleving leeft, een aantal beelden.
De glasmeester vormt het glas vanaf de eerste klomp op een lange staaf. Daarna gaat hij ermee ‘jongleren’.
Na de eerste verhitting bij ongeveer 1200 graden knijpt hij met tangen en boetseert het beeld langzaam tot de eerste vormen duidelijk zichtbaar worden. Het glas moet heet gehouden worden om bewerkbaar te kunnen blijven.
Monique staat vlakbij de snikhete oven en geeft aanwijzingen voor de details. “Arm moet hoger, schouder lager, been meer naar links.” Die details zijn van essentieel belang voor het resultaat.
Het glas vormt zich zo snel dat eventuele veranderingen moeilijk aan te brengen zijn. Om de paar minuten gaat de zware stang met het inmiddels gecreëerde beeld weer de oven in: te lang uit de oven en het glas knapt onherroepelijk. Dit biedt een toeschouwer niet echt veel tijd voor kijkplezier of tijd om erover na te denken.
De maker is een technische uitdaging aangegaan waarbij hij bijna 30 kilo glas laat rusten op een nauwelijks 1 centimeter dunne voet.
Net zo moeilijk was het maken van meerdere glazen lichamen die zonder lijm of mal toch naadloos op elkaar aansluiten.
Een zeer speciaal beeld is 'herenliefde'. Twee mannen naast elkaar. Zo van de voorkant bekeken zie je niet dat er eigenlijk iets bijzonders aan de hand is. Maar aan de achterkant van het beeld zie je dat elk van de mannen een hand op de bilpartij van de andere man heeft gelegd.
"Dat is zo’n mooi specifiek detail dat ik echt trots was op het resultaat." zegt Monique verheugd. "Nog zo’n zelfde aardigheidje heb ik verwerkt in 'womanslove'.
Het beeld 'Gymnastic' is erg speciaal door de constructie van twee figuren die omgekeerd op elkaar leunen. De aflopende blauwe kleur is prachtig en past bij vele soorten inrichtingen. Het is poëzie met z’n eigen rituelen.